Będkowice - historia



10.V.1209
Pierwsza znana wzmianka o wsi; akt Henryka I Brodatego wystawiony na prośbę opata Witosława, rozgraniczający dobra książęce i klasztorne na Ślęży, czyli wyznaczający granice okręgu w Górce i zatwierdzający nadanie augustianom
m.in. Będkowic (wtedy Bandcouice).

do 1290
W księstwie wrocławskim.

1290 - 1315
W księstwie świdnicko-jaworskim po śmierci księcia Henryka IV Probusa.

1315 - 1343
W księstwie ziębickim.

14.VIII.1343 - 1763
W księstwie świdnickim w wyniku sprzedania przez księcia ziębickiego Mikołaja Sobótki wraz z okręgiem księciu świdnickiemu Bolkowi II.

1413
Właścicielem całej wsi zostaje Peter von Gellhorn.

1546
Nickel (Nicolas) von Gellhorn wznosi obronny dwór nawodny otoczony fosą.

1568
Wieś jest współwłasnością Siegmunda von Gellhorna i Heinricha von Logau.

1576
Do pani Adlspachin należało 8 będkowickich chłopów.

1584
Wdowa Hedwig von Logau z domu von Tschesch wychodzi za Dietricha von Zedlitza wnosząc mu w posagu Będkowice. Do połowy XIX wieku wieś pozostawała w rękach
ich potomków.

XVII w.
Pierwsza przebudowa dworu przez von Zedlitzów.

1669
Posiadaczem urbarza piwnego zostaje von Röber.

1. poł. XVIII w.
Druga przebudowa dworu: dachu i zmiany wystroju wnętrza.

1726
Obciążenia podatkowe von Zedlitza szacuje się na 630 talarów, a chłopów na 525 talarów.

1763
Będkowice wchodzą w skład państwa pruskiego i zarazem w skład powiatu świdnickiego.

1765
Majątek von Zedlitza wyceniany jest na 14 301 talarów.
W Będkowicach mieszka 23 zagrodników, 2 chałupników i 4 rzemieślników.

1785
Właścicielem jest hrabia David Siegmund von Zedlitz. Wieś posiada dwór, folwark i młyn wodny, mieszka tu 22 zagrodników i 12 chałupników.

1825
Będkowice mają teraz browar, młyn wodny, 2 folwarki, dwór i 63 domy.

1840
Dodatkowo wymienia się 21 warsztatów rzemieślniczych, w tym większość tkackich (płóciennicze).

1844
Dalsza przebudowa dworu.

1847
Koniec okresu, w którym właścicielami wsi jest ród von Zedlitz; w efekcie małżeństwa Będkowice przechodzą na własność von Mutiusa.

1857
Wybudowanie budynków folwarcznych przed dworem: dwóch stodół i spichlerza.

1871
Majątek obejmuje 1060 morgów i daje dochód 2085 talarów. W tym czasie na miejscu rezydował jedynie generalny zarządca Seifert. Ponieważ jest to dawna wieś książęca,
więc większość mieszkańców to ewangelicy należący do parafii w Księginicach Małych. Mniejszość katolicka należała do parafii w Sobótce.

1875
Dobudowanie obory w folwarku przy dworze.

01.X.1932
Będkowice przechodzą wraz z całym okręgiem Sobótki do powiatu wrocławskiego.

1937
Hitlerowcy zmieniają nazwę wsi na Burghöbel.

1945
Powrót do nazwy Będkowice.

1946
Powołanie do życia Gminnej Spółdzielni (GS) Samopomoc Chłopska, która w Będkowicach posiadała sklep, stołówkę i Gminny Ośrodek Maszynowy.

1946
Przerobienie dawnego dworu na mieszkania dla pracowników PGR-u ulokowanego
w pobliskim folwarku.

19.V.1960
Wpisanie dworu do rejestru zabytków (nr 700).

1975
Założenie skansenu archeologicznego przez Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury (WOAK).

27.XII.1984
Wpisanie XIX-wiecznego parku dworskiego do rejestru zabytków (nr 567).

1986
Budowa rekonstrukcji budynków w skansenie; na majdanie zbudowano rekonstrukcję studni, zagrody i chat o konstrukcji wieńcowej z dachami sochowymi.

30.VII.1998
Wpisanie całego folwarku dworskiego (spichlerza, dwóch stodół, obory i mostu) do rejestru zabytków (nr 700).

© Tomasz Lewicki - www.tl.wroclaw.pl ©